Encyklopedia AT
Teraz czytasz
Formacje liniowe AT
0

Formacje liniowe AT

utworzył Paweł Mosionek24 lutego 2014
Formacje analizy technicznej to figury liniowe wykreślone na wykresie przez kurs instrumentu finansowego, które pomagają inwestorowi w identyfikacji zjawisk jakie mogą wystąpić na rynku. Można je podzielić na kilka głównych kategorii:

Formacje identyfikujące trend

Linia trendu

Jest to jedno z najprostszych, a jednocześnie najważniejszych narzędzi wykorzystywanych w analizie technicznej. Linia trendu służy do wyznaczania tendencji kierunkowej (w różnych okresach czasowych). Trend wzrostowy wyznaczany jest poprzez coraz wyższe lokalne minima ceny, które można połączyć prostą linią o nachyleniu wzrostowym (musi mieć przynajmniej dwa punkty wspólne). Taka linia jednocześnie stanowi wsparcie dla wzrostów, której przełamanie może świadczyć o zakończeniu ruchu wzrostowego lub o jego wyhamowaniu. Analogicznie wygląda sytuacja w przypadku trendu spadkowego, który jest wyznaczany przez coraz niższe lokalne maksima cenowe, a linia prosta o nachyleniu spadkowym jest traktowana jako opór. Jej przełamanie świadczyć może o zakończeniu trwającej tendencji lub odwrocie kierunkowym.

1

Kanał cenowy

Kanał cenowy to narzędzie bazujące na linii trendu. Również identyfikuje tendencję kierunkową rynku jednak jednocześnie wyznacza zakres ruchu w którym kurs się porusza. Kanał składa się z dwóch równoległych do siebie linii prostych, gdzie jedna przebiega po lokalnych minimach, a druga po maksimach cenowych instrumentu finansowego. Zazwyczaj wybicie kursu zwiastuje ruch odpowiadający co najmniej wysokości kanału.

Wyróżnia się trzy rodzaje kanałów: wzrostowy, spadkowy, boczny (horyzontalny).

2

Formacje kontynuacji trendu

Flaga

Formację flagi kształtują dwie równoległe linie, które mają przeciwne nachylenia względem panującego trendu (jeśli trend jest wzrostowy to kanał flagi jest skierowany w dół). Formacja ta kształtuje się w stosunkowo krótkim czasie, a wybicie z niej w kierunku poprzedzającego trendu świadczy o powrocie rynku do kontynuacji tego ruchu. Flagi najczęściej pojawiają się mniej więcej w połowie wyraźnych ruchów, dlatego też po wybiciu z tej formacji można oczekiwać przynajmniej takiego samego zasięgu fali jak przed jej wystąpieniem.

3

Chorągiewka

Formacja jest kreślona przez dwie zbieżne linie proste, które wyglądają podobnie do trójkąta równoramiennego. Podobnie jak flagi, kształtują się w dość krótkim okresie i pojawiają się mniej więcej w połowie silnych ruchów ceny instrumentu finansowego. Spodziewany zakres ruchu po wybiciu zazwyczaj wynosi tyle, ile poprzednia fala przed formacją.

4

Klin

Kliny swoim wyglądem przypominają trójkąty. Składają się na nie dwie zbieżne linie, które są nachylone w tę samą stronę jednak w kierunku przeciwnym do trwającego trendu. Kształtują się z reguły dłużej w porównaniu do dwóch poprzednich formacji jednak tak samo jak one, występują w połowie dynamicznego ruchu i przewidywany zasięg ruchu po wybiciu z formacji wynosi tyle, ile poprzednia fala przed klinem.

5

Formacje odwrócenia trendu

Głowa i ramiona

Jest to jedna z najbardziej wiarygodnych i popularnych formacji w klasycznej analizie technicznej. Nazwa tej formacji wynika z złudnie przypominającej sylwetki człowieka, gdzie na wykresie kształtują się trzy lokalne szczyty z najwyższym w środku i dwoma niższymi na podobnym poziomie po bokach. Teoretyczny zasięg ruchu spadkowego wyznaczany jest poprzez odmierzenie w dół odległości identycznej jak od linii głowy do linii szyi. Dość istotnym elementem jest rozłożenie wolumenu transakcyjnego, gdzie największą aktywność rynek powinien wykazywać przy lewym ramieniu i szczycie głowy jednak na rynku Forex ciężko pozyskać wiarygodne dane dot. obrotów więc inwestorzy przykładają do tego mniejszą wagę.

6

Odwrócona głowa i ramiona

Jest to odwrotna formacja głowy i ramion, która występuje w trendzie spadkowym i zapowiada odwrócenie tendencji kierunkowej. Dołek głowy jest najniżej natomiast ramiona znajdują się na podobnym poziomie nieznacznie wyżej. Analogicznie potencjalny zakres ruchu wynosi tyle, ile ma odległość między linią głowy a linią szyi.

7

Podwójny i potrójny szczyt

Jedne z najłatwiejszych do identyfikacji formacji. Podwójny szczyt przypomina swoim wyglądem literę “M” i składa się z dwóch szczytów, które wystąpiły na bardzo zbliżonym poziomie cenowym. Występuje w trendzie wzrostowym i zwiastuje zmianę kierunku na spadkowy. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy jest wybicie poniżej lokalnego dołka między dwoma szczytami. Potencjalny zakres ruchu wynosi tyle, ile ma odległość między szczytami, a tymże dołkiem. Formacja potrójnego szczytu charakteryzuje się jednym szczytem więcej.

8

Podwójne i potrójne dno

Analogiczna formacja do podwójnego/potrójnego szczytu. Występuje w trendzie spadkowym i zapowiada odwrócenie kierunku na wzrostowy. Dołki muszą wystąpić na podobnym poziomie, a potwierdzeniem formacji jest wybicie nad lokalny szczyt. Tyle samo też wynosi potencjalny zakres ruchu.

9

Spodek i odwrócony spodek

Formacja występująca w trendzie spadkowym, która zapowiada jego odwrócenie. Składa się na nią dłuższa konsolidacja, która swoim zaokrąglonym kształtem przypomina spodek. Lokalny szczyt ustalany jest mniej więcej w połowie ruchu jednak problemem jest precyzyjne wskazanie miejsca w którym następuje wybicie kursu z formacji, która potwierdzałaby zmianę trendu.

W trendzie wzrostowym analogiczną formacją jest odwrócony spodek.

10

Formacje odwrócenia lub kontynuacji trendu

Diament

Formacja diamentu składa się z rombu przypominającego diament i początkowo złudnie podobna jest kształtem do głowy z ramionami. O dalszym kierunku w którym będzie podążał rynek, decyduje kierunek wybicia. Potencjalny zakres ruchu wyznacza pionowa odległość w najszerszym punkcie diamentu i mierzona jest od punktu wybicia z formacji.

11

Trójkąt prostokątny

Na trójkąt prostokątny składają się dwie linie, gdzie jedna jest pozioma, a druga ma nachylenie rosnące lub malejące. O dalszym ruchu w daną stronę decyduje kierunek wybicia. Zakres potencjalnego ruchu wynosi tyle, ile wysokość trójkąta mierzona od miejsca wybicia z formacji. Formacje trójkątów uważane są za najmniej wiarygodne względem pozostałych wymienionych jednak najczęściej występują na wykresach.

12

Trójkąt równoramienny

Trójkąt równoramienny składa się z dwóch linii zbiegających się ku sobie. O dalszym ruchu w jedną ze stron decyduje kierunek wybicia z formacji. Zakres potencjalnego ruchu wynosi tyle, ile wysokość trójkąta mierzona od miejsca wybicia z trójkąta. Formacje trójkątów uważane są za najmniej wiarygodne względem pozostałych wymienionych jednak najczęściej występują na wykresach.

13

Trójkąt rozszerzający

Formacja trójkąta rozszerzającego składa się z dwóch linii prostych, które mają przeciwne kierunki nachylenia, gdzie górna linia zawsze skierowana jest na północ, a dolna na południe. O dalszym trendzie decyduje strona w którą następuje wybicie z formacji. Zakres potencjalnego ruchu wynosi tyle, ile wysokość trójkąta mierzona od miejsca wybicia z formacji. Formacje trójkątów uważane są za najmniej wiarygodne względem pozostałych wymienionych jednak najczęściej występują na wykresach.

14

Co o tym sądzisz?
Lubię
0%
Interesujące
0%
Heh...
0%
Co?
0%
Nie lubię
0%
Tragedia
0%
O Autorze
Paweł Mosionek
Aktywny trader na rynku Forex od 2006 roku. Redaktor portalu Forex Nawigator oraz redaktor naczelny i współtwórca serwisu ForexClub.pl. Prelegent konferencji "Focus on Forex" na SGH w Warszawie, "NetVision" na Politechnice Gdańskiej oraz "Inteligencja finansowa" na Uniwersytecie Gdańskim. Dwukrotny zwycięzca "Junior Trader" - gry inwestycyjnej dla studentów organizowanego przez DM XTB. Uzależniony od podróży, motocykli i skoków spadochronowych.