Czerwcowe dane COT pokazują silny zwrot rynku w stronę mocniejszego dolara

Dane CFTC za cały ostatni miesiąc pokazują, że na rynku walutowym kapitał wyraźnie przesunął się w stronę dolara. Nie był to jednak jednolity, szeroki zakład na fut. na amerykańskiej walucie. Raport za stan na 30 czerwca zdaje się głównie pokazywać słabość jena, euro i funta wobec dolara. Natomiast wydaje się, że jeszcze ważniejsza jest dynamika miesięczna. W przypadku euro fundusze hedgingowe zwiększyły pozycje krótkie, przez co ich pozycja netto spadła o 56,7 tys. kontraktów względem końca maja, co było najmocniejszym takim ruchem od października 2016 roku. To rozróżnienie pozwala lepiej ocenić, gdzie ruch był najbardziej zdecydowany i gdzie ten układ mógłby zostać najszybciej podważony.

Euro , którego nie lubie fundusze hedgingowe

W euro najbardziej rzuca się w oczy zachowanie leveraged funds. Na początku czerwca ich pozycja netto była jeszcze ujemna o 22,3 tys. kontraktów, ale w wyniku zwiększenia pozycji krótkich na koniec miesiąca spadła do minus 83 tys. kontraktów. W ujęciu miesiąc do miesiąca oznaczało to spadek pozycji netto o 56,7 tys. kontraktów, najmocniejszy od października 2016 r. To pokazuje, że przez czerwiec rynek coraz wyraźniej grał pod słabszą europejską walutę wobec dolara, co mogło mieć związek z nastawieniem pod jastrzębi zwrot stanowiska Fed w połowie ub. miesiąca.

Jednocześnie asset managerowie nie przeszli jeszcze na pozycję krótką netto, ale podnieśli pozycję krótką brutto do 212,4 tys. kontraktów, czyli do najwyższego poziomu w całej historii tej serii. Taki układ można uznać za potencjalnie ważną wskazówkę ostrożności wobec euro. Nie pokazuje ona jeszcze pełnej kapitulacji długiego kapitału, ale wyraźnie wskazuje, że ochota do utrzymywania czystej ekspozycji na wzrost euro była w czerwcu coraz mniejsza.

Funt stał się defensywną pozycją asset managerów

Na funcie obraz był inny niż w euro. Hedge funds stopniowo redukowały przekonanie do długich pozycji i pod koniec czerwca były już niemal neutralne netto, ale nie zbudowały głębokich pozycji krótkich. Z kolei w grupie asset managerów pozycja krótka brutto wzrosła do 166,8 tys. kontraktów i była najwyższa w historii serii, a pozycja netto spadła do minus 154,6 tys. kontraktów, co również było rekordowo niskim poziomem.

Miesięczny spadek netto w tej grupie wyniósł 45,3 tys. kontraktów i był najmocniejszy od lipca 2025 roku. Wskazywałoby to, że funt wygląda dziś bardziej jak waluta, wobec której duży kapitał instytucjonalny ustawił się bardzo defensywnie, niż jak rynek napędzany krótkoterminową spekulacją hedge funds.

Jen pozostał najmocniejszym kanałem pod mocniejszego dolara

Najbardziej zdecydowany odczyt raportu COT pojawił się w jenie. Leveraged funds zakończyły czerwiec z pozycją netto na poziomie minus 137,8 tys. kontraktów, a sama pozycja krótka brutto wzrosła do 208,3 tys. To był drugi najwyższy wynik w całej historii serii TFF Combined. Wyżej rynek był tylko w czerwcu 2007 roku. W ujęciu miesięcznym z powodu wzrostu pozycji krótkich pozycja netto spadła o 51,6 tys. kontraktów i był to najmocniejszy spadek od lipca 2017 roku.

To właśnie jen najmocniej pokazuje, że czerwcowe pozycjonowanie było ustawiane pod mocniejszego dolara. W tle pozostawały wyższe rentowności w USA, różnica w stopach oraz ryzyko, że sama czujność rynku na możliwość interwencji nie wystarczyłaby do trwałego odwrócenia słabości japońskiej waluty.

Początek lipca od razu dorzucił jednak kontrargument. Słabsze dane z rynku pracy w USA na chwilę schłodziły sentyment do dolara, więc czerwcowego COT nie warto traktować jak zamkniętego rozstrzygnięcia, ale warto pamiętać, że pieniądze już zostały położone na stół.

Jednocześnie szerszy screening koszyka dolarowego pokazuje, że mocne ruchy nie kończyły się na tych trzech parach. Asset managerowie odnotowali rekordowo słaby miesiąc także w dolarze australijskim, a leveraged funds mocno przesunęły się również przeciw dolarowi kanadyjskiemu. Najwięcej mogłoby być teraz widać w trzech aspektach. Pierwszym testem mogłyby okazać się minutes Fed, drugim kierunek rentowności USA, a trzecim to, czy USDJPY utrzymałby presję wzrostową z ewentualną interwencją.