Akcje
Teraz czytasz
Sektor tekstylny – Jak inwestować w spółki odzieżowe? [Poradnik]
0

Sektor tekstylny – Jak inwestować w spółki odzieżowe? [Poradnik]

utworzył Forex Club15 października 2021

Początki nowoczesnego przemysłu tekstylnego sięgają rewolucji przemysłowej w XIX wieku. Wtedy Europa zdominowała światowy rynek odzieżowy. To właśnie w europejskich miastach powstały wielkie fabryki, których produkcja zalewała rynki światowe. Wiele miast zawdzięcza swój rozwój dzięki prężnemu sektorowi włókienniczemu. Przykładem jest Łódź, która przez dziesiątki lat była sercem Łódzkiego Okręgu Przemysłowego. Początki rozwoju Łodzi sięgają 1820 roku, kiedy na mocy dekretu Józefa Zajączka osada została wybrana jako ośrodek przemysłu tkackiego i sukienniczego. W ciągu niespełna 100 lat liczba mieszkańców wzrosła z poziomu 800 do 500 000 (1914 rok). Łódzkie wyroby odzieżowe trafiały m.in na rynek rosyjski czy chiński.

Innym przykładem jest Manchester, który w czasie rewolucji przemysłowej w Anglii był jednym z centrów rozwoju przemysłu włókienniczego. W tym okresie miasto stało się największym rynkiem obrotu dobrami bawełnianymi na świecie. Z tego powodu dostało przydomki “Cottonpolis” oraz “Warehouse City”. W byłych koloniach brytyjskich (Republice Południowej Afryki, Australii oraz Nowej Zelandii) nadal używa się określenia manchester na pościel domową.

00 Manchester 1900

Manchester 1900 źródło: writinglives.org

01 Triangle Factory

Triangle Shirtwaist Factory źródło: history.com

Warunki pracy w fabrykach w XIX i XX wieku w Europie oraz Stanach Zjednoczonych nie były najlepsze. Często dochodziło do tragedii. Jedną z najbardziej znanych był pożar Triangle Shirtwaist Factory w Nowym Jorku w 1911 roku. Zginęło tam 146 osób. Najmłodsza ofiara miała 14 lat (Kate Leone). Tragedie były jednym z katalizatorów zmian w “zachodnim” przemyśle odzieżowym. Przez następne dziesięciolecia warunki pracy w Europie oraz USA poprawiły się.

Obecnie czasy dominacji europejskiego oraz amerykańskiego przemysłu odzieżowego dobiegły końca. Zwyciężyła globalizacja. To “fabryki świata” ulokowane w Azji zaopatrują w odzież większość rozwiniętych rynków. Przez wiele lat warunki pracy w takich fabrykach były bardzo złe. Często mieściły się w miejscach, które nie były do tego właściwie przygotowane. Takie miejsca nazywa się “sweatshop”. W takich warunkach robotnicy pracowali po kilkanaście godzin dziennie, za głodowe stawki oraz w skandalicznych warunkach (np. zatłoczone, nie wentylowane pomieszczenie). Szerokim echem odbiła się katastrofa budowlana w Szabharze (Bangladesz), która miała miejsce 24 kwietnia 2013 roku. Zawalił się wtedy 8-kondygnacyjny budynek, w wyniku czego zginęło 1127 osób. W budynku mieściły się fabryki odzieży, placówki bankowe oraz sklepy. Większością ofiar były kobiety, które pracowały jako szwaczki. Katastrofa spowodowała także protesty w Europie, a jednym “z celów” protestujących była firma Primark. Tragedia odbiła się także na wizerunku polskiej firmy odzieżowej LPP. Powodem były odnalezione na miejscu tragedii metki takich marek jak Reserved, Cropp, House czy Mohito.

02 Rana Plaza

Katastrofa w  Rana Plaza źródło: dw.com

Jak już wspomniano, obecnie dominuje produkcja azjatycka. Jednak przeważa tam zwykły outsourcing, gdzie “zachodni” właściciele marek wysyłają zamówienia na produkcję odzieży i obuwia do azjatyckich producentów. Wynika to z mniejszych kosztów pracy. Oszczędność na “robociźnie” z nawiązką pokrywa większe koszty transportu. Z tego powodu tania odzież przepływa w kontenerach tysiące kilometrów, aby znaleźć nabywcę w sklepach umieszczonych w Nowym Jorku, Londynie, Warszawie czy Sydney. W branży tekstylnej dominują takie kraje jak Chiny, Bangladesz, Wietnam oraz Indie.

Sektor tekstylny w Chinach

W tym kraju produkuje się najwięcej odzieży. Początki włączenia Chin w globalny łańcuch dostaw sięga końca lat siedemdziesiątych, wraz z nastaniem reform gospodarczych w Państwie Środka. Na początku główną przewagą konkurencyjną były bardzo niskie ceny pracownicze. Jednak na skutek rozwoju przemysłu tekstylnego nastąpiła konkurencja o pracownika. Doprowadziło to do wzrostu płac. Jednocześnie rząd Chin rozwijał infrastrukturę transportową oraz wspierał rozwijanie parków maszynowych. Dzięki temu, mimo utraty konkurencyjności płacowej Chiny wypracowały sobie przewagę pod względem produktywności oraz bardziej efektywne zarządzanie łańcuchem dostaw. Na początku przemysł był skoncentrowany w regionach przybrzeżnych. Z czasem wraz z rozwojem infrastruktury część fabryk przeniosła się do wewnątrz Chin. Jednym z największych producentów odzieży w Chinach jest Esquel Group, który produkuje ponad 100 mln koszulek rocznie. W firmie jest zatrudnionych ponad 50 000 pracowników.

03 Esquel-Group

Jeden z zakładów produkcyjnych Esquel, źródło: asiabusinescouncil.org

Sektor tekstylny w Bangladeszu

Jest to drugi największy producent ubrań w Azji. Ponad 80% eksportu tego kraju to produkty dla przemysłu odzieżowego (m.in. ubrania). Bangladesz jest również drugim największym producentem ubrań dla “zachodnich” marek odzieżowych. Co ciekawe, tylko 5% fabryk w tym kraju jest w posiadaniu przez zagranicznych inwestorów. Sektor odzieżowy w Bangladeszu przez wiele lat nie miał dobrej opinii. Główną przewagą konkurencyjną bangladeskich fabryk były niskie koszty pracy. Warunki w wielu fabrykach były bardzo złe. Efektem były liczne pożary. Najgłośniejszymi z nic były pożary w  fabrykach “That’s It Sportswear Ltd”, Tazreen oraz katastrofa budowlana w Rana Plaza. Większość pracowników fabryk ubrań w Bangladeszu to kobiety. W 2014 roku ponad 29% kobiet nie potrafiło pisać. Dla takich kobiet praca w fabryce za kilkadziesiąt dolarów miesięcznie to jedyna szansa na stałą pracę.

Sektor tekstylny w Indiach

Tradycyjnie jest to jeden z najważniejszych sektorów w gospodarce. Rynek tekstylny odpowiada za około 7% produkcji przemysłowej w Indiach oraz odpowiada za około 15% eksportu Indii. Największymi ośrodkami przemysłu odzieżowego w Indiach są Gurgaon, Tirupur oraz Bangalore. Z tych regionów pochodzi około 60% eksportu z Indii. Głównym kierunkiem eksportu indyjskiej odzieży jest Europa Zachodnia oraz Stany Zjednoczone.


Przeczytaj koniecznie: Jak inwestować w bawełnę? [Poradnik]


Zarządzanie zapasami

W polskiej branży odzieżowej najbardziej liczą się sezony “wiosenny” oraz “jesienny”. W sierpniu do sklepów wchodzi nowa kolekcja jesienno-zimowa. Natomiast w lutym wprowadzana jest kolekcja wiosna-lato. W przypadku rynku amerykańskiego sezon wiosna – lato trwa od stycznia do czerwca natomiast jesień-zima od czerwca do grudnia.

Ze względu na odległe miejsca produkcji odzieży, sprzedawcy przygotowują się do sezonu znacznie wcześniej. Właściciele marek zajmują się projektowaniem nowych kolekcji. Nowe wzory powstają na bazie przeprowadzonej identyfikacji potrzeb klientów i trendów danego sezonu. Po zaprojektowaniu nowej kolekcji, produkcja jest zlecana najczęściej zewnętrznym podmiotom. Z reguły produkcja trafia do azjatyckich krajów (m.in Chiny, Bangladesz, Indie, Wietnam). Najczęściej zleceniodawcy produkcji kontrolują producentów pod względem zastosowanych materiałów, wzornictwem, kolorystyką oraz jakością wyrobów gotowych. Po wyprodukowaniu wyrobów, są one transportowane do magazynów znajdujących się blisko miejsca finalnej sprzedaży. Dalsza dystrybucja zależy od modelu sprzedaży (m.in hurtowego, detalicznego).

Cykl produkcyjny jest długi, z tego powodu firmy muszą odpowiednio zarządzać kapitałem obrotowym. Właściciel marki musi sfinansować zapasy, ponosić koszty magazynowania zapasów oraz ściągać należności od klientów. Zapotrzebowanie widać po cyklu konwersji gotówki (CCC). W uproszczeniu im niższy wskaźnik CCC, tym szybciej gotówka wraca do spółki. Poniżej cykl konwersji gotówki w wybranych spółkach odzieżowych:

cykl konwersji gotówki 2018 2019 2020
Ralph Lauren 114,8 100,5 136,0
VF Corporation 126,3 107,7 113,5
PVH 90,5 90,2 91,2

źródło: opracowanie własne

Zarządzanie zapasami jest istotne, ponieważ wyprodukowanie nieudanej kolekcji powoduje, że kapitał jest zamrożony i trudno będzie go odzyskać. Aby nie zostać z magazynami pełnymi niesprzedanych towarów często przeprowadza się duże przeceny. Jednak takie działanie powoduje, że klienci przyzwyczajają się do “sezonu obniżek”, co “psuje” postrzeganie marki. Z tego powodu wiele marek luksusowych woli zniszczyć niesprzedaną kolekcję niż doprowadzić do obniżki cen.

Wpływ Covid-19 na branżę odzieżową

Branżę odzieżową bardzo mocno doświadczyła pandemia koronawirusa. Wiele rządów ogłosiło zamknięcie sklepów wielkopowierzchniowych. Odbiło się to na stacjonarnej sprzedaży odzieży. Wiele firm nie było przygotowanych na zamknięcie tego kanału. W efekcie, wiele przedsiębiorstw miało “przyspieszony kurs e-commerce”. Przedsiębiorstwa zaczęły otwierać sklepy internetowe albo sprzedawać na platformach e-commerce. Przykładowo, luksusowe marki zaczęły sprzedawać swoje ubrania przez takie platformy jak np. Farfetch czy Net-a-Porter. Mimo to sprzedaż internetowa nie pozwoliła na “zasypanie” dziury wywołanej przez zamknięte sklepy stacjonarne. Kolejnym ciosem dla branży modowej było zatrzymanie ruchu turystycznego, co spowodowało, że Chińczycy nie mogli dokonać zakupów odzieży luksusowej albo z półki średnio-wyższej (tzw. affordable luxury). Przykładowo przychody PVH w I i II Q roku obrotowego 2020 spadły o 43% r/r oraz 33% r/r. Spadły również marże operacyjne. W “normalnych” kwartałach marża operacyjna wynosiła 9-11%. W I kwartale spadła do -18,2%. W kolejnym kwartale marża wyniosła 1,3%. W kolejnych kwartałach PHV odbudowała swoją marżę.

Wybrane spółki z branży odzieżowej

Na giełdzie jest notowanych bardzo dużo spółek z branży odzieżowej. Są to zarówno spółki działające w segmencie “fast fashion”, jak i właściciele marek luksusowych. Poniżej krótko opisane zostaną przykładowe spółki z branży odzieżowej.

PVH

Spółka została założona w 1881 roku. Jest to jedna z największych firm odzieżowych na świecie. “Perłami w koronie” są dwie marki: Tommy Hilfiger oraz Calvin Klein, które generują większość przychodów. Posiada również marki zaliczane do Heritage Brand (Olga, True, Warners). PVH sprzedaje głównie ubrania, obuwie oraz akcesoria (okulary, paski). Warto również wspomnieć, że marki, które posiada spółka mogą być licencjonowane innym firmom (np. perfumy Calvin Klein). Spółka sprzedaje swoje produkty poprzez własną sieć sprzedaży (stacjonarna i online) oraz przez pośredników (tzw. wholesale). Do pośredników należą m.in domy towarowe czy supermarkety. Spółka zatrudnia ponad 26 000 pracowników.

PVH 2017 2018 2019 2020
Przychody 8 915 mln$ 9 657 mln$ 9 909 mln$ 7 133 mln$
Zysk operacyjny 727 mln$ 911 mln$ 812 mln$ -37 mln$
Marża operacyjna 8,15% 9,43% 9,01% -0,51%
Zysk netto 538 mln$ 746 mln$ 417 mln$ -1 136 mln$

źródło: opracowanie własne

04 PVH sektor tekstylny

Wykres akcji spółki PVH, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

H&M

Jest to jedna z największych firm odzieżowych na świecie. Powstała w 1947 roku  a siedzibą spółki jest Sztokholm. Firma jest najbardziej znana z marek H&M, Monki, Weekday czy Sellpy. H&M oferuje swoim klientom możliwość kupienia ubrań, obuwia, akcesoriów, kosmetyków. Firma sprzedaje swoje produkty poprzez sieć stacjonarnych sklepów (5000 sklepów w 74 krajach). Hennes & Mauritz sprzedaje swoje produkty również przez swoje sklepy internetowe, które działają w 51 krajach. Kapitalizacja spółki przekracza 270 mld koron szwedzkich (SEK).

H&M 2017 2018 2019 2020
Przychody 200 mld SEK 210 mld SEK 233 mld SEK 187 mld SEK
Zysk operacyjny 20,6 mld SEK 15,5 mld SEK 17,3 mld SEK 3,10 mld SEK
Marża operacyjna 10,30% 7,38% 7,42% 1,65%
Zysk netto 16,2 mld SEK 12,7 mld SEK 13,4 mld SEK 1,2 mld SEK

źródło: opracowanie własne

05 H&M spółki odzieżowe

Wykres akcji spółki H&M, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

Inditex

Przedsiębiorstwo zostało założone w 1963 roku jako firma rodzinna. Twórcą firmy był Amancio Ortega, który obecnie jest jednym z najbogatszych ludzi na świecie, z majątkiem przekraczającym 71 mld$.  Industria de Diseno Textil jest to największy pod względem przychodów sprzedawca ubrań na świecie (w segmencie Fat Fashion). Ta hiszpańska spółka jest właścicielem takich marek jak Zara, Pull&Bear, Massimo Dutti, Bereshka, Stradivarius czy Oysho. Firma sprzedaje swoje produkty na 216 rynkach za pomocą stacjonarnej sieci sklepów (niespełna 7000) oraz przy pomocy sprzedaży online. Najważniejszą marką pod względem generowanej sprzedaży jest Zara. Razem z Zara Home generuje niespełna 70% sprzedaży spółki (dane za 2019 rok). W „covidowym” 2020 roku Zara wygenerowała 69% przychodów Textil. Kolejna marka z największą sprzedażą była Bereshka (8,4% przychodów). Warto wspomnieć, że spółka generuje ponad 61% przychodów w Europie.

Textil 2017 2018 2019 2020
Przychody 25 336 mln€ 26 145 mln€ 28 285 mln€ 20 402 mln€
Zysk operacyjny 4 315 mln€ 4 357 mln€ 4 770 mln€ 1 507 mln€
Marża operacyjna 17,03% 16,64% 16,86% 7,39%
Zysk netto 3 368 mln€ 3 444 mln€ 3 639 mln€ 1 106 mln€

źródło: opracowanie własne

06 Inditex

Wykres akcji spółki Inditex, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

Ralph Lauren

Spółka została założona w 1967 roku. Oferta RL dotyczy ubrań, obuwia, akcesoriów, zegarków, biżuterii oraz produktów do domu. Najbardziej znanymi markami spółki jest Ralph Lauren i Pink Pony. Ralph Lauren sprzedaje swoje produkty za pośrednictwem własnej sieci sklepów (548), sklepów koncesjonowanych (650) oraz przy pomocy pośredników. Spółka stara się także zwiększyć sprzedaż online, ale ten kanał nie odgrywa zbyt dużej roli w sprzedaży produktów. Obecna kapitalizacja spółki przekracza 8 mld$.

Ralph Lauren 2017 2018 2019 2020
Przychody 6 182 mln$ 6 313 mln$ 6 160 mln$ 4 401 mln$
Zysk operacyjny 664 mln$ 707 mln$ 602 mln$ 199 mln$
Marża operacyjna 10,74% 11,20% 9,77% 4,52%
Zysk netto 163 mln$ 431 mln$ 384 mln$ -121 mln$

źródło: opracowanie własne

07 RL sektor tekstylny

Wykres akcji spółki Ralph Lauren, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

VF Corp

Spółka została założona w 1899 roku. Zajmuje się projektowaniem, produkcją, marketingiem oraz sprzedażą ubrań, obuwia oraz akcesoriów. VF Corporation posiada prawa do takich marek jak North Face, Timberland, Smartwool, Altra, Vans, Supreme, Dickies czy Kipling. Produkty spółki są sprzedawane zarówno poprzez sieć własnych sklepów (1400), pośredników jak i własne strony internetowe. VF sprzedaje swoje produkty do ponad 170 krajów na świecie. Firma zatrudnia ponad 40 000 pracowników. Kapitalizacja spółki wynosi około 29 mld$.

VF Corp. 2017 2018 2019 2020
Przychody 11 492 mln$ 10 267 mln$ 10 489 mln$ 9 239 mln$
Zysk operacyjny 1 378 mln$ 1 248 mln$ 1 288 mln$ 711 mln$
Marża operacyjna 11,99% 12,16% 12,28% 7,70%
Zysk netto 637 mln$ 870 mln$ 629 mln$ 355 mln$

źródło: opracowanie własne

08 VF Corp

Wykres akcji spółki VF Corp, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

LVMH

LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton, jest największym komponentem indeksu CAC 40. Jest to międzynarodowa korporacja, która specjalizuje się w produkcji i sprzedaży luksusowych dóbr. Siedziba spółki mieści się w Paryżu. Spółka powstała w 1987 roku, w wyniku połączenia Louis Vuitton (założona w 1854) oraz Moët Hennessy (powstały w wyniku fuzji producenta szampana Moët & Chandon oraz producenta koniaku Hennessy). LVMH posiada wiele ciekawych marek w swoim portfelu. Są to m.in. Louis Vuitton, Christian Dior, Bulgari, Tiffany, Zenith czy Emillio Pucci. Spółkę kontroluje Bernard Jean Étienne Arnault, który jest jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Obecna kapitalizacja spółki przekracza 317 mld€.

LVMH 2017 2018 2019 2020
Przychody 42 636 mln€ 46 826 mln€ 53 670 mln€ 44 650 mln€
Zysk operacyjny 8 299 mln€ 9 985 mln€ 11 372 mln€ 8 311 mln€
Marża operacyjna 19,46% 21,32% 21,19% 18,61%
Zysk netto 5 129 mln€ 6 354 mln€ 7 171 mln€ 4 702 mln€

źródło: opracowanie własne

09 LVMH spółki odzieżowe

Wykres akcji spółki LVMH, interwał W1. Źródło: xStation 5, XTB.

Sektor tekstylny – gdzie inwestować w akcje

Coraz większa liczba brokerów forexowych posiada całkiem bogatą ofertę akcyjną, ETF oraz CFD na te instrumenty. Dla przykładu na XTB znajdziemy na dzień dzisiejszy ponad 300 ETF-ów, a Saxo Bank prawie 3000.

Broker xtb 2 Saxo Bank plus 500 logo
Kraj Polska Dania Cypr *
Ilość giełd w ofercie 16 giełd 37 giełd 24 giełdy
Ilość akcji w ofercie ok. 2300 – akcje
ok. 1800 – CFD na akcje
19 000 – akcje
8 800 – CFD na akcje
ok. 3 000 – CFD na akcje
Ilość ETF w ofercie 194 – ETF
112 – CFD na ETF
3000 – ETF
675 – CFD na ETF
ok. 100 – CFD na ETF
Min. depozyt 0 zł
(zalecane min. 2000 zł)
10 000 USD 500 zł
Platforma xStation SaxoTrader Pro
Saxo Trader Go
Platforma Plus 500

* oferta PLUS500 CY

Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z dużym ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z powodu dźwigni finansowej. Od 72% do 89% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD. Zastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, i czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty twoich pieniędzy.

Podsumowanie

Branża odzieżowa ma bardzo dużo swoich przedstawicieli na giełdach. Spółki posiadające znane marki potrafią osiągać dosyć wysokie marże i dostarczać swoim klientom bardzo wysoki zwrot z inwestycji. Branża nie jest jednorodna, część spółek skupia się na produktach masowych, które często są przecenianie. Inne skupiają się na dostarczaniu produktów wysokiej jakości i dbają o swoją markę nie dopuszczając do „erozji marży”. Niektóre firmy specjalizują się w poszczególnych segmentach jak np. producenci odzieży i ubrań sportowych (Nike, Adidas). Wszystkie spółki odzieżowe czeka zmiana kanałów sprzedaży. Coraz większe znaczenie będzie miał kanał online. Część spółek wierzy, że przyszłość ma omnichannel, który oferuje klientom doświadczenia zakupowe online i offline (np. akcja New Retail tworzona przez koncern Alibaba). Analizując firmy działające w tej branży należy szczególną uwagę poświęcić na tempo wzrostu przychodów, jakość zarządzania kapitałem obrotowym oraz wysokość zwrotu z zainwestowanego kapitału (ROIC).

Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie stanowi rekomendacji i nie ma na celu nikogo zachęcić do podejmowania jakichkolwiek działań inwestycyjnych. Pamiętaj, że każda inwestycja obarczona jest ryzykiem. Nie inwestuj środków, na których utratę nie możesz sobie pozwolić.
Co o tym sądzisz?
Lubię
0%
Interesujące
100%
Heh...
0%
Szok!
0%
Nie lubię
0%
Szkoda
0%
O Autorze
blank
Forex Club
Forex Club jest jednym z największych i najstarszych polskich portali o tematyce inwestycyjnej - forex i narzędzi wykorzystywanych w tradingu. To autorski projekt zapoczątkowany w 2008 roku i rozpoznawalna marka ukierunkowana na rynek walutowy.